از انفرادی به صورت روشی برای تنبیه مضاعف و خرد کنندهٔ زندانی استفاده میشود. در ایران عمدتا زندانیان سیاسی و عقیدتی هستند که این تنبیه مضاعف بر آنها اِعمال میشود در صورتی که در دیگر نقاط جهان این تنبیه هم زندانیان خطرناک برای زندانیان دیگر و زندانیان امنیتی، و هم زندانیان سیاسی و عقیدتی (این مورد آخر در کشورهای استبدادی و اقتدارگرا مثل ایران جاری است) را در بر میگیرد. چرا فعالان حقوق بشر و سازمانهای مدافع حقوق بشر با این روش تنبیه یا مجازات مخالفاند؟
