Күн – жүрегіңіз сөнбейді

абыз ақын Әбділда Тәжібаевтың рухымен тілдесу

Бармын мен!
Барып қайттым, орнымдамын,
Кәдімгі Әбділдалық формамдамын.
Көнбедім ажал келіп күштегенге,
Бермедім Әзірейілге ештемемді,

– деп қанша рет алқымыңыздан алған ажалмен арпалысып бақсаңыз да болмады ғой, Әбекем! Сол Әзірейіл, шіркін, қапысын тауып бәрібір сізді ортамыздан жұлып әкетті. Өзіңіз өсірген ну орман құлазып, жетімсіреп қалды. Әйтеуір, дәтке қуат – тамырын тереңге жіберген жырларыңыз! Сіздің жасыңызға жеткен де, жетпеген де бар деп шүкіршілік қылсақ та, көңілдің түкпірінде «әттең-ай» деген бір өкініш қалды. Ол – 90 жасқа толар мерейтойыңызға үш ай қалғанда дүниеден озуыңыз. Бар болғаны үш-ақ ай! Болмаса, мерейтойыңыздың қақ ортасында отырмас па едіңіз қасқайып?...