روایت شصت ساله انیمیشن ایران؛ از کانون تا گیشههای میلیاردی
انیمیشن به عنوان یکی از شاخههای هنرهای تصویری، دیرتر از دیگر هنرها وارد ایران شد. با این حال، در طول چند دهه اخیر، ایران شاهد رشد چشمگیر انیمیشنسازی بوده است، بهویژه در تولیدات تلویزیونی و سینمایی. این گزارش به بررسی تاریخچه ورود انیمیشن به ایران، عوامل مؤثر بر رشد آن، نهادهای پشتیبان و چالشهای فراروی این صنعت میپردازد.
صنعت انیمیشن با رونق پلتفرمها به یک سرگرمی همهگیری تبدیل شده که امروزه افراد کوچک و بزرگ در کنار هم به تماشای آثار مختلف مینشینند، زیرا انیمیشنها با پرداختن درباره موضوعات اجتماعی، سیاسی، فلسفی در دل فضایی رنگی و بچهگانه علاوه بر بچهها بزرگسالهارا مورد هدف قرار دادند.
در میان تاریخ پر فراز و نشیب هنرهای تصویری ایران، کمتر نقطهای بهاندازه «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» توانسته تأثیری چنین ژرف و بنیادین در شکلگیری انیمیشن ایرانی داشته باشد. آنچه امروز از انیمیشن هنری در ایران میشناسیم، بخش بزرگی از آن مدیون تجربههای جسورانهایست که در دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، در استودیویی کوچک در دل کانون آغاز شد؛ تجربههایی که نه صرفاً بهقصد سرگرمسازی کودکان، بلکه با نگاهی تربیتی، فلسفی و حتی اعتراضی شکل گرفتند.