საბჭოთა ხელისუფლებამ მოახერხა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიაში სელექციურად გამოეყვანა „ახალი ტიპი“ საბჭოთა სასულიერო პირებისა, რომლებსაც ერთდროულად სწამდათ „ღმერთისაც და კომუნიზმისაც“ და „სიტყვით და საქმით უდასტურებდნენ ხელისუფლებას არა მხოლოდ ერთგულებას, არამედ თავდადებასაც".
