سیلیکونولی چه چیزی را درباره هوش مصنوعی پنهان میکند؟
گزارش «آتلانتیک» نشان میدهد که شرکتهای فناوری با اغراق در تواناییهای هوش مصنوعی، تصویری فریبنده از آن ارائه میدهند، درحالیکه این ابزارها نه انسانگونه هستند و نه بیخطر.
در سال ۱۸۶۳، ساموئل باتلر، نویسنده بریتانیایی، در نامهای خطاب به یک روزنامه نیوزیلندی هشدار داد: «ماشینها هر روز بر ما مسلطتر میشوند؛ انسانها بیش از پیش برده آنها میشوند.» حالا با گذشت بیش از یک قرن، برخی معتقدند پیشبینی باتلر از سلطه «پادشاهی مکانیکی» به واقعیت پیوسته است. هرچند، اینبار نه با ماشینهای بخار، بلکه با مدلهای زبانی هوش مصنوعی نظیر ChatGPT.
در کتاب تازهای با عنوان امپراتوری هوش مصنوعی: رؤیاها و کابوسها در OpenAI سم آلتمن، «کارن هاو» روزنامهنگار حوزه فناوری، پرده از واقعیتهایی برمیدارد که معمولاً در تبلیغات مدیران سیلیکونولی نادیده گرفته میشود. کتاب او ترکیبی از افشاگری درباره شرکتهای هوش مصنوعی و گزارش میدانی از پشتصحنه مدلهای زبانی بزرگ است. هاو و همچنین نویسندگان کتاب دیگری بهنام فریب هوش مصنوعی (اثر امیلی بندر و الکس هانا) هر دو بر یک نکته تأکید دارند: بنیان صنعت هوش مصنوعی، بیشتر بر پایه اغراق و تلقین استوار است تا واقعیت.