برای زندگی باید یک تن واحد بمانیم. کنارِ هم باشیم. حواسمان به هم باشد. هر قطره خونی که بر زمین میچکد از وجودِ من و تو کاسته میشود. بکوشیم از این تهدید فرصتی برای همنوایی و همگرایی بسازیم. ما مردمانِ غمهای بزرگیم... ما گاه از ورای فاجعهها، حماسهها ساختهایم. حرف مدام جنگ طبیعی است اما میتوانیم با واژههای کوچک هم که شده، با خاطرهای دور و نزدیک، حواس خانواده را به زندگی برگردانیم؛ که خدا هست ... این ماییم که باید بمانیم و برای هم و به خاطر هم زندگی کنیم. پادکست جدید تابناک را در این لحظات حساس و حماسه بشنوید:
