— W manii pozornie nie potrzebuję snu. Jestem naładowana energią, mam wrażenie, że mogę robić wszystko. A potem w epizodzie depresyjnym nie mam siły zająć się niczym, nic mnie nie cieszy — tłumaczy Amanda. Od momentu, w którym wystąpiły u niej pierwsze objawy, do dnia, w którym usłyszała diagnozę, minęło siedem lat.
