جعفر گلشن:... شما اول متن را تبدیل به یک متن خاطرهداستان میکنید، بعد رهایش میکنید. خاطرات آدمهای بسیار درجه یک این کشور تبدیل به خاطره و داستان شده و منتشر شده و متن اصلی و تاریخ شفاهی آن اصلا وجود ندارد. برای سالهای آینده وقتی میخواهیم آن آدم و آن پدیده و آن واقعه را بشناسیم، هیچ متن معتبر و تاریخی نداریم؛ بنابراین مجبور هستیم به یک کتاب تاریخی رجوع کنیم که قابل استناد نیست. مشکل اصلی من با این جنس کتابها این است.
