نائینی محدود بودن قدرت را لازمه دین میداند و منشأ این محدودیت را در آموزه عصمت میجوید. در حکومت معصوم، آزادی و مساوات تضمین میشود اما در عصر غیبت، باید ساختاری ایجاد کرد که بیشترین شباهت را به آن وضعیت داشته باشد. نائینی این ساختار را در حکومت انجمنی و قانونمند جستوجو میکند.
