روابط «شوگر ددی» و «شوگر مامی» چرا در ایران رایج شده؟
پدیدهای که در سالهای اخیر در بخشی از جامعه ایران با عناوینی چون «شوگر ددی» و «شوگر مامی» مطرح شده، گونهای از رابطه عاطفی–اقتصادی است که در آن فرد دارای توان اقتصادی در ازای دریافت توجه عاطفی، همراهی یا جذابیت ظاهری فردی جوانتر، به او حمایت مالی یا هدایایی ارایه میکند.
هرچند اشکال مشابهی از این مناسبات در تاریخ روابط انسانی مسبوق به سابقه است، ظهور آن در بستر رسانههای اجتماعی، اقتصاد توجه و مصرفگرایی نمایشی، این پدیده را به موضوعی قابل بررسی در حوزه جامعهشناسی بدن، اقتصاد جنسی و مطالعات صمیمیت تبدیل کرده است.
فشارهای اقتصادی، بیکاری و نااطمینانی شغلی، افزایش هزینههای مسکن و تحصیل و دشواریهای ورود به بازار کار، برخی جوانان را به سوی بهرهگیری از این الگو بهمثابه نوعی استراتژی بقا سوق میدهد. در سوی دیگر، شبکههای اجتماعی با بازنمایی گسترده سبکهای زندگی تجملگرایانه، سفرهای لوکس و هدیهمحوری روابط، نوعی مقایسه دایمی میان کاربران ایجاد کرده و میل تجربه مصرفگرایی ارتقایی را تشدید میکنند؛ میلی که در بسیاری موارد با امکانات واقعی زندگی جوانان همخوان نیست و همین شکاف، جذابیت روابط مبتنی بر حمایت مالی را افزایش میدهد.
