قرار نیست به هر قیمتی برای اهل بیت (ع) نمایش تولید کنیم/ برخی نمایشهای مذهبی را اصلا تئاتر نمیدانند
نمایش مذهبی باید در حدی باشد که هنرمندان تئاتر و مخاطبانی که در رشته هنر تحصیل کردهاند و تئاتر خواندهاند نیز بیایند و آن را ببینند و لذت خودشان را ببرند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، تئاتر سبکهای مختلفی دارد و این نویسنده و کارگردان و دیگر عوامل هستند که بر اساس جهانبینی و فضای جامعه، آنها را سمت و سو میبخشند. در همین نقطه است که خلاقیت یا عدم خلاقیت رخ میدهد. به هر روی این رویه همواره وجود داشته، اما اینکه آیا تمام سبکها توسط جامعه هنری کشور پذیرفته شدهاند یا خیر، خود سوال دیگری است.
در میان سبکهای مورد توجه در ایران، نمایشهای آیینیمذهبی بیش از بقیه مظلوم واقع شدهاند؛ که این انزوا دلایل واضحی دارد. موضوع نخست این است که کلا تئاتر مذهبی در ایران به عنوان ژانر، واجد تعریفی مشخص و معین نیست. این دسته از آثار گاه در دسته نمایشهای آیینی قرار میگیرند و گاه در فضای جبهه و جنگ به عنوان اثری دفاع مقدسی تولید و اجرا میشوند. در نهایت اینکه مخاطبان و هنرمندان، این دسته از آثار را مناسبتی میدانند. معمولا زمانی که از یک اثر مناسبتی نام برده میشود، خواهناخواه موضوع سفارشی بودن مطرح میشود.
