در تاریخ موسیقی ایران، نامهایی هستند که نه فقط بهعنوان نوازنده، بلکه بهمثابه حافظان یک سنت، نگهبان یک نَفَس و پاسدار یک زبانِ هزارساله شناخته میشوند؛ علیاصغر بهاری یکی از همان چهرههای استوار است. او آخرین وارث سبک کهنِ کمانچهنوازی، روایتگر بیان اصیل ردیف و صدای تنیده در روح موسیقی ایرانی است.
