اکنون که بهرام بیضایی، آن فرزانهٔ یگانه و هنرمند بزرگ، رخ در نقابِ خاک کشیده است، بر ما ـ اهالی هنر و فرهنگِ این سرزمین ـ واجب است که به حرمتِ نام و یادِ او درنگی کنیم و سرِ تعظیم فرود آوریم؛ نه تنها از سرِ اندوه، بلکه از بهرِ پاسداشتِ اندیشه و آگاهی.
