نگاه انتقادی دین به برخی اشکال سرگرمی، نه از سر مخالفت با شادی و فراغت، بلکه ناشی از دغدغه حفظ توحید، کرامت انسانی و جهتمندی زندگی مؤمنانه است. بازاندیشی در الگوهای سرگرمی، بخشی جدی از بازسازی سبک زندگی اسلامی در جهان معاصر به شمار میآید؛ بازاندیشیای که میکوشد میان نشاط، معنا، آزادی و عبودیت، نسبتی متوازن و آگاهانه برقرار کند.
