توماس مان مانند بسیاری دیگر از نویسندگان آلمانی دهههای ابتدایی قرن بیستم، در دورانی بحرانی زندگی کرد و در بسیاری از آثارش میتوان رد این بحران را دید. جنگ و فاشیسم بحرانهای اصلی دهههای ابتدایی قرن بیستم بودند که اروپا را با بحرانی عمیق روبهرو کرده بودند. از اینرو، عجیب نیست که توماس مان در تعدادی از آثارش به این مسئله توجه کرده که چطور تودههای هیجانزده میتوانند ابزار قدرت قرار بگیرند و حرکت جمعی آنها بهطور بالقوه این امکان را در خود نهفته دارد که به فاشیسم منتهی شود.
