Ατσάλι
Πληροφορήθηκα ότι ολοκληρώθηκε αισίως το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ. Κι ότι πλέον το κόμμα «είναι έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον Σοσιαλισμό» («Ριζοσπάστης», 29/1).
Πολύ σωστό. Σκέψου να σου χτυπάει την πόρτα το κάλεσμα της Ιστορίας κι εσύ να μην ακούς γιατί είσαι στο μπάνιο ή βλέπεις μπάλα.
Συγκρατώ άλλωστε τη λυρική παρατήρηση του συντρόφου Κουτσούμπα ότι «ο κόσμος φλέγεται και γύρω μας πνέουν ήδη άνεμοι και θύελλες, όμως το ατσάλι δένεται στη δυνατή φωτιά και το μεγάλο ψύχος».
Ομολογώ ότι δεν ξέρω πώς δένεται το ατσάλι. Θυμάμαι απλώς κάτι παλαιοκομμουνιστικά σουξέ του τύπου «Πώς δενότανε τ΄ ατσάλι» του Οστρόφσκι. Προφανώς κάποιο ζόρι τραβούν με το ατσάλι οι σύντροφοι του Κουτσούμπα.
Σε αντίθεση με τους συντρόφους του Τσίπρα που έφτιαξαν 13μελή ομάδα για να δέσουν «τη σοσιαλδημοκρατία, την πολιτική οικολογία και τη ριζοσπαστική Αριστερά».
Λέξη για το ατσάλι. Αλλά στη θέση τους θα έβαζα και κάτι πιο νόστιμο για να δέσει το γλυκό. Ισως λίγη crème patissiere ή φύλλο.
Δεν ξέρω αν θα πετύχει τελικά η συνταγή για κόμμα αλλά σε μια δύσκολη στιγμή μπορούν να το γυρίσουν σε γαλακτομπούρεκο.
Κι όταν λέω «δύσκολη στιγμή», το μυαλό μου πάει στο ΠΑΣΟΚ όπου έχει πέσει κατήφεια.
Σε σημείο που για να σκοτώσουν την ώρα τους πιάστηκαν στα χέρια για τη… Νίνα Κασιμάτη.
Μεγάλο θέμα. Κι αν ρωτήσεις έξω «ποια είναι παιδιά η Κασιμάτη;» θα συναντήσεις το απλανές βλέμμα της επιστήμης απέναντι στα μυστήρια του Σύμπαντος.
Να βοηθήσω. Ηταν πολύ ΠΑΣΟΚ και πολύ Γιώργος, ύστερα έγινε ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας αλλά μετά πάτωσε ο ΣΥΡΙΖΑ και ξύπνησε πάλι το ΠΑΣΟΚ μέσα της.
Με ή χωρίς τον Γιώργο, αδιευκρίνιστο.
Υποθέτω όμως πως θεωρούν πως αν μαζέψουν διάφορες Νίνες θα γίνουν πρώτο κόμμα.
Ωραία. Και μετά;
Διότι «να φύγει η ΝΔ» είναι μια ενδιαφέρουσα άποψη για τη ζωή και τις δυνατότητες του ανθρώπου. Αλλά κάποιος πρέπει να κάνει και κυβέρνηση.
Ποιος θα την κάνει; Η Νίνα με τους Δεκατρείς; Ο Καστανίδης με τις προοδευτικές δυνάμεις; Με Ζωή και Βαρουφάκη ή χωρίς; Και την πλάκα θα την κάνουν μόνοι τους ή θα τη μοιραστούμε και οι υπόλοιποι;
Γι΄ αυτό έχει δίκιο ο Βελόπουλος που λέει ότι πρέπει «να ποινικοποιηθούν» οι δημοσκοπήσεις.
Διότι χωρίς δημοσκοπήσεις δεν θα ξέραμε ότι οι ενδιαφερόμενοι πλακατζήδες μετρούν την ψήφο τους και ίσως την ψήφο της μαμάς τους.
Ετσι, θα ήταν ευτυχείς άνθρωποι. Τα χαιρετίσματά μου στη μαμά.
