ردپای گرافن در لامپ ۱۴۰ ساله ادیسون

پژوهشی در مجله ACS Nano ادعا می‌کند فرآیند "گرمایش ژولی لحظه‌ای" که امروزه برای تولید گرافن استفاده می‌شود، در حقیقت بازسازی همان روشی است که ادیسون برای روشن کردن لامپ‌های کربنی خود به کار می‌برد.

پژوهشی تازه نشان می‌دهد که توماس ادیسون، بی‌آنکه بداند، شاید بیش از یک قرن پیش در جریان آزمایش‌هایش برای ساخت لامپ برق، موفق به تولید نوعی گرافن شده باشد؛ ماده‌ای شفاف، فوق‌مقاوم و تک‌اتمی که امروز ستون فقرات بسیاری از فناوری‌های پیشرفته قرن بیست‌ویکم به شمار می‌رود.

چه وجه مشترکی میان توماس ادیسون، مخترع نامدار، و کنستانتین نووسلف و آندره گایم، برندگان جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۱۰، وجود دارد؟ پاسخ این پرسش، بر اساس مقاله‌ای تازه از آزمایشگاه جیمز تور در دانشگاه رایس (Rice University) که در مجله علمی «ای‌سی‌اس نانو» (ACS Nano) منتشر شده، می‌تواند «گرافن» باشد. پاسخی که اگر به گوش ادیسون می‌رسید، احتمالاً او را سردرگم می‌کرد؛ چراکه ادیسون نزدیک به ۲۰ سال پیش از آنکه فیزیک‌دان بریتانیایی، پی. آر. والاس، وجود چنین ماده‌ای را به‌طور نظری مطرح کند، از دنیا رفته بود و حدود ۸۰ سال پیش از آنکه نووسلف و گایم به‌دلیل جداسازی و شناسایی گرافن جایزه نوبل دریافت کنند.