در این چارچوب، بازدارندگی از یک مفهوم راهبردی به یک معادله حسابداری تبدیل میشود. امنیت دیگر محصول ثبات نیست، بلکه نتیجه تداوم یک سطح کنترلشده از بیثباتی است... در همین نمونه اخیر، ایران بخشی از یک بازی بزرگتر است: رقابت ژئواکونومیک آمریکا و چین که با ناامنسازی مسیرهای انرژی در خلیج فارس، عملاً هزینه تولید در شرق آسیا را افزایش میدهد و نوعی «مالیات ژئوپلیتیک» بر اقتصاد چین تحمیل میکند.در این چارچوب، ایران نه هدف نهایی، بلکه یک ابزار فشار است. هر اختلال در صادرات انرژی، زنجیره تأمین چین را تحت فشار قرار میدهد.
