KOBİ’lerden dev holdinglere kadar uzanan ‘geleneksel yönetim refleksi’nin aslında bir şirketin sahip olabileceği en büyük sermayeyi —yani yetişmiş insan aklını— nasıl atıl bıraktığını görüyoruz. Gerçek kurumsallaşma, patronun masadan kalkması değil; masadaki diğer sandalyelere oturan tecrübeli isimlere, o masanın bir parçası olduklarını hissettirmesiyle başlar.
