از قول گلگلاب آوردهاند: «بعد از اشغال ایران توسط متفقین، یک روز از خیابان هدایت رد میشدم که دیدم یک سرباز آمریکایی یک بقال ایرانی را کتک میزند. خیلی ناراحت شدم و به انجمن موسیقی خالقی رفتم. بیاختیار شعری درست کردم. خالقی هم برای آن آهنگی ساخت که شد همان سرود معروف ای ایران که بنان آن را خواند.»
