چرا برخی بیماران انسولین ایرانی را دوست ندارند؟ | توضیح یک متخصص درباره نگرانی از تغییر انسولین خارجی به ایرانی

کمبود انسولین قلمی در داروخانه‌ها و سهمیه‌بندی آن، هر چندوقت یک بار نگرانی‌های بسیاری برای بیماران دیابتی به‌وجود می‌آورد. بیماران برای تأمین این داروهای حیاتی، ساعات طولانی را در جستجوی انسولین در داروخانه‌ها سپری می‌کنند، اما در نهایت با مشکل مواجه می‌شوند.

اختلال در تامین و ارسال ارز برای شرکت‌های خارجی، همچنین تحریم‌ها دسترسی بیماران دیابتی به انسولین خارجی را با چالش مواجه کرده است. این در حالی است که برخی بیماران عنوان می‌کنند با تزریق انسولین‌های داخلی نتیجه مطلوب را ندارند و با مشکلاتی مواجه می‌شوند. چندی پیش دکتر علیرضا استقامتی، رئیس انجمن دیابت گابریک در این باره گفته بود؛ مشکل اصلی ترجیح بیماران و پزشکان برای استفاده از برندهای خارجی و ضعف اعتماد به تولیدات داخلی است، موضوعی که در کنار تغییرات قیمتی و پوشش ناکافی بیمه، دسترسی به داروی مورد نظر بیماران را با چالش مواجه کرده است.

دکتر فرزاد حدائق، فوق تخصص غدد و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی درباره وضعیت تامین انسولین بیان می‌کند: اینطور نیست که تمام انسولین‌های خارجی وارداتی باشند. شرکت نوونوردیک به عنوان تولیدکننده انسولین خارجی در ایران کارخانه دارد و در حال تولید محصول خود است. انسولین دیگری مانند آبازاگلار یا انسولین توجئو یا انسولین‌های سریع الاثر دارای کارخانه در داخل کشور هستند. البته به طور دقیق نمی‌دانم که خطر تولید آنها در داخل کشور است یا محصولاتشان را وارد و همین جا بسته‌باندی می‌کنند.