قانون نانوشته ایرانیان باستان دربرابر تهدیدهای خارجی: اول فکر بعد حمله

ایرانیانِ باستان در برابر تهدید خارجی یک قانون نانوشته داشتند: اول فکر، بعد حمله؛ و هر دو با شجاعت. از ائتلاف مادها تا مرزبانی و دیوارهای ساسانیان، داستان دفاعِ ایران باستان داستان ترکیب عقل سیاسی و جسارت میدانی است.

به گزارش خبرنگار ایلنا به نقل از مجله اینترنتی باستان شناسی، وقتی از جنگ‌های ایران باستان حرف می‌زنیم، معمولاً ذهنمان می‌رود سراغ نبردهای بزرگ. اما پشتِ صحنه‌ی این نبردها، یک واقعیت مهم‌تر وجود دارد: حکومت‌های ایران باستان برای مواجهه با تهدید خارجی، «مدیریت امنیت» را به‌صورت ترکیبی پیش می‌بردند—هم با حمله و بازدارندگی، هم با اتحاد و مذاکره، و هم با ساختن مرزهای قابل دفاع. در این مقاله، سیاست‌های دفاعی ایران باستان را دوره‌به‌دوره مرور می‌کنیم؛ از مادها تا ساسانیان.

مادها به‌جای فرسایش در جنگ‌های مرزی، سراغ راهبردی رفتند که امروز به آن «حمله به مرکز ثقل» می‌گویند: اتحاد با بابلیان و مشارکت در روندی که به سقوط آشور انجامید.