محمدجواد غلامرضا کاشی در کتاب «سیاستی دیگر: خلق جهان مشترک ایرانی» استدلال میکند که بخش بزرگی از سیاست معاصر ایران بر نوستالژی بازگشت به گذشته بنا شده، در حالی که آینده تنها از مسیر ساختن خانهای تازه و مشترک برای همه ساکنان این سرزمین ممکن خواهد شد.
