«Θέλω να ζήσω»: Η συγκλονιστική μαρτυρία του γιατρού της Αλίκης Βουγιουκλάκη

Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, οι αναμνήσεις από τις τελευταίες ημέρες της εθνικής σταρ εξακολουθούν να συγκινούν. Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο πλευρό της μέχρι το τέλος, ο παθολόγος Σωτήρης Αδαμίδης, περιέγραψε σε συνέντευξή του στην Κατερίνα Παναγοπούλου στιγμές που αποκαλύπτουν όχι μόνο τη μάχη της με την ασθένεια, αλλά και τον χαρακτήρα της γυναίκας πίσω από τον μύθο.

Ο διευθυντής της Πρώτης Παθολογικής Κλινικής του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών θυμήθηκε τη στιγμή που κλήθηκε να αναλάβει τη νοσηλεία της ηθοποιού. Όπως είπε, βρισκόταν στο εξωτερικό όταν δέχθηκε τηλεφώνημα από τον πρόεδρο του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, Γεώργιο Αποστολόπουλο, ο οποίος του ζήτησε να επιστρέψει άμεσα, καθώς η Αλίκη Βουγιουκλάκη επιθυμούσε να την παρακολουθήσει εκείνος.

Η σχέση γιατρού και ασθενούς εξελίχθηκε γρήγορα σε μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Ο Σωτήρης Αδαμίδης αποκάλυψε ότι από την πρώτη στιγμή επέλεξε να της μιλήσει με απόλυτη ειλικρίνεια για τη σοβαρότητα της κατάστασής της.

«Μου είπε ότι ήθελε να είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που θα την ενημερώνει για την πορεία της υγείας της. Ήθελε να γνωρίζει την αλήθεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Θέλω να ζήσω»

Ανάμεσα στις πολλές στιγμές που σημάδεψαν τη νοσηλεία της, μία παραμένει χαραγμένη στη μνήμη του γιατρού της. Ένα βράδυ, καθώς ολοκλήρωνε την επίσκεψή του στο δωμάτιό της, τη ρώτησε αν χρειαζόταν κάτι.

Η απάντηση της Αλίκης ήταν απλή, ανθρώπινη και σπαρακτική: «Θέλω να ζήσω».

Η φράση αυτή έγινε τότε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες και αποτύπωσε όσο τίποτε άλλο τη μάχη που έδινε η μεγάλη πρωταγωνίστρια. Μια μάχη που, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος ο γιατρός της, γνώριζε ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

Το χαμόγελο που δεν έσβησε ποτέ

Παρά τις δυσκολίες, τις θεραπείες και την επιδείνωση της υγείας της, ο Σωτήρης Αδαμίδης θυμάται μια γυναίκα που δεν έχασε ποτέ τη ζωντάνια και το χιούμορ της.

«Δεν μου έχει μείνει καμία άσχημη εικόνα. Έμπαινα στο δωμάτιο και μου χαμογελούσε. Είχε το ίδιο σπιρτόζικο πνεύμα που βλέπαμε στις ταινίες της», είπε.

Μάλιστα, αφηγήθηκε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό περιστατικό, όταν η ηθοποιός του προσέφερε γλυκό νεράντζι που είχε φτιάξει η ίδια. «Έλα να κοινωνήσεις», του είπε χαμογελώντας, σε μια στιγμή που αποτύπωνε τη δύναμη ψυχής που διατηρούσε ακόμη και μέσα στην πιο δύσκολη δοκιμασία.

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ έξω από το δωμάτιο

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί και η αναφορά του γιατρού στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Όπως αποκάλυψε, τον είχε συναντήσει έξω από το δωμάτιο της Αλίκης με κατακόκκινα μάτια από το κλάμα να λέει: «Σήκω ρε Πίπη να φύγουμε».

Η εικόνα του μεγάλου ηθοποιού να παρακολουθεί αβοήθητος την εξέλιξη της κατάστασης της γυναίκας με την οποία συνέδεσε τη ζωή και την καριέρα του αποτελεί μία από τις πιο ανθρώπινες και δραματικές στιγμές εκείνης της περιόδου.

Η Αλίκη πέρα από τον μύθο

Για τον Σωτήρη Αδαμίδη, η μεγαλύτερη παρακαταθήκη της Αλίκης Βουγιουκλάκη δεν ήταν η τεράστια δημοφιλία της ούτε η λάμψη που τη συνόδευε επί δεκαετίες. Ήταν η αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπισε το τέλος.

«Ήταν πανέμορφη. Και στην ψυχή της και στην παρουσία της. Δεν την είδα ποτέ συννεφιασμένη. Μέχρι το τέλος παρέμεινε η Αλίκη που γνώρισε και αγάπησε ο κόσμος», ανέφερε.

Ίσως γι’ αυτό, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά τον θάνατό της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη εξακολουθεί να συγκινεί όλες τις γενιές. Όχι μόνο ως η μεγαλύτερη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά ως μια γυναίκα που στάθηκε απέναντι στη δυσκολότερη μάχη της ζωής της με θάρρος, χαμόγελο και αξιοπρέπεια.