Βρυξελλιώτες του κερατά

Τι ευγενής· τι λεπταίσθητος – σχεδόν πριγκιπικός. Κύριος, ο κύριος Αβραμόπουλος. Από το μπλέιζερ να το καταλάβεις. Δεν υπάρχει Ελληνας στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, που να ξέρει να φορέσει μπλέιζερ όπως ο κύριος Αβραμόπουλος. Δημήτρης το μικρό του. Μα πώς τόλμησαν. Ακου να στείλουν ένταλμα σύλληψης. Πού ακούστηκε;

Τι «πού ακούστηκε». Παντού. Ολοι τ’ ακούσαμε, το είδαμε στα σάιτ, τα διαβάσαμε στον Τύπο.

«Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος», αναφέρει μεταξύ άλλων το ένταλμα, «φαίνεται να έχει απολαύσει ειδικού καθεστώτος και να έχει αμειφθεί από την ένωση Fight Impunity», αλλά και πως «φαίνεται ότι είναι το μόνο μέλος του Συμβουλίου Τιμής της ΑΙΤJ που έχει αμειφθεί».

Ακου τι σκεφτήκανε τώρα. Να σπιλώσουνε τον άμωμο. Να τον πιάσουνε απ’ τον σβέρκο, να του δολοφονήσουνε τον χαρακτήρα. Γιατί; Λίγα ακούμε; Προχθές, πότε ήτανε που ένας σκηνοθέτης – κατά δήλωσή του, δεν ήτανε ταινίες αυτές που γύρισε, ήτανε δώρο στην Ελλάδα – βγήκε και κατήγγειλε ότι ένας ηθοποιός μια νύχτα σ’ ένα σκοτεινό κανάλι πήγε να του δολοφονήσει τον χαρακτήρα του;

Ευτυχώς, ένα άλλο κανάλι τον συνέλαβε λίγο πριν από τον φόνο και γλίτωσε ο άνθρωπος. Αλλιώς θα του τον σκότωνε τον χαρακτήρα κι αύριο μεθαύριο θα ‘χαμε τα εννιάμερα να πάμε τον δίσκο στην εκκλησία (εσείς στα κόλλυβα βάζετε ρόδι; Γιατί η θεία μου η Ευπραξία το ρόδι και τα κουφέτα κόλιανδρου τα είχε απαραίτητα).

Ας ξαναγυρίσουμε όμως στον μεγάλο αυτόν άνδρα, τον κύριο Αβραμόπουλο. Δημήτρης το μικρό του. Τι απάντησε στα χαμερπή αυτά όντα που είχαν το θράσος, αντί να του στείλουν ένα μπουκέτο έστω ορχιδέες – δεν σου λέω μιγκέ, μια φαλαίνοψις –, του στείλανε ένταλμα σύλληψης; Τι απάντησε λοιπόν ο άρχοντας σε άπταιστον ελληνογαλλικήν; «Αυτά είναι μπούρδες» και «Δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά».

Ευτυχώς την άλλη μέρα το ξεκαθάρισε immediately και immédiatement. Είπε ξεκάθαρα – πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται – ότι δεν εννοούσε «τους έλληνες εισαγγελείς, αλλά τους χαμηλόβαθμους αστυνομικούς στο Βέλγιο, σχετικά με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψής του για το Qatargate». Ετσι, να τα βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους, είναι γνωστό τοις πάσι ότι όλοι οι χαμηλόβαθμοι αστυνομικοί στις Βρυξέλλες είναι βέροι κερατάδες – ειδικά σε όσους μένουν στη Rue de la Loi αλλά και στη Rue Belliard το κέρατο πάει σύννεφο.

Ενώ εδώ είναι γνωστή η πίστις των συζύγων ελλήνων εισαγγελέων.

Ετσι, λοιπόν, τέλειωσε άλλη μία ιστορία καθολικής παρεξήγησης, που παραλίγο να κλείσει τον κύριο Αβραμόπουλο στην μπουζού για καμιά δεκαριά χρονάκια, και ξέπλυνε και η Νέα Δημοκρατία το όνομά της – που, όσο να ‘ναι, έναν λεκέ παραπάνω θα της τον άφηνε αυτή η θλιβερή ιστορία τρόμου και μυστηρίου.

Χαιρετώ.