آیه چهارم سوره فتح با تأکید بر تعبیر «لِیَزْدَادُوا إِیمَانًا مَعَ إِیمَانِهِمْ» نشان میدهد که ایمان، حقیقتی ایستا و یکمرحلهای نیست، بلکه مسیری پیوسته برای رشد، تعالی و رسیدن به مراتب بالاتر معنوی است؛ مسیری که در پرتو خودسازی، عمل صالح و نزول سکینه الهی، مؤمن را از توقف و رضایت به حداقلها بازمیدارد.
