ناصر فیض که در مقطعی عضو شورایی بود که مسئولیت دعوت از شاعران را به جلسات دیدار با رهبر بر عهده داشت، میگوید: «ممکن است بپرسید چرا بعضی شعراء در این جلسات حضور نداشتند؟ باید بگوییم کجای دنیا را میشناسید که همه شهروندان یک کشور موافق نظام سیاسی حاکم باشند؟ صادقانه میگویم؛ با وجود این که برخی شاعران خودشان مایل به حضور نبودند و در مورد بعضی دیگر، تمایل کمتری به حضورشان وجود داشت اما سعی عمده بر این بود که تا حد امکان چنین مسائلی در دعوت از شعراء دخالت داده نشود.»
