سقوط معیشت بازنشستگان تامین اجتماعی به دلیل بدعهدی دولت/ فرصتهای بین النسلی به تاراج رفت
علی حیدری گفت: اگر دولت دیون انباشته را در زمان خود به صورت نقدی به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت میکرد، سازمان میتوانست این مازاد منابع را در دهههای ۴۰.۵۰ و ۶۰ در بازارهای مولد و سرمایهای کشور نظیر ارز، بازار سهام، مسکن، زمین و طلا سرمایهگذاری کند. اگر این سرمایهگذاریها صورت میگرفت، امروز ارزش واقعی این داراییها و سرمایهها حداقل ۵ تا ۷ برابر رقم ریالی و اسمی بدهیهایی بود که دولت در حال حاضر تنها حدود ۷۰۰ همت از آن را پذیرفته است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در شرایطی که تورم لجامگسیخته، قدرت خرید مستمریبگیران را به تاراج برده و فاصله میان درآمد و خط فقر به درهای عمیق بدل شده است، نگاهها بیش از پیش به سمت «سازمان تأمین اجتماعی» دوخته میشود؛ سازمانی که به عنوان تنها پناهگاه این قشر آسیبپذیر، خود زیر بار سنگین بدعهدیهای تاریخی دولت، کمر خم کرده است.
قصه بدهیهای دولت به سازمان تأمین اجتماعی، حکایت تازهای نیست؛ مرثیهای است که سالهاست در اقتصاد سیاسی ایران خوانده میشود و گویی قرار نیست نقطه پایانی بر تسلسل باطل این انباشت بدهیها گذاشته شود. محاسبات مبتنی بر تورم و ارزش واقعی پول نشان میدهد که تراز بدهیهای دولت به این صندوق بیننسلی، از مرز ۱۵۰۰ هزار میلیارد تومان (همت) نیز فراتر رفته است؛ رقمی حیرتانگیز که نپرداختن آن، محکم ترین ضربه را به سفرهی بازنشستگان بیدفاع وارد میکند.