Μπιλ Γκέιτς: «Ανησυχώ για την Τεχνητή Νοημοσύνη» – Οι κίνδυνοι που βλέπει για εργασία, ασφάλεια και υγεία

Η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι προκλήσεις που τη συνοδεύουν βρίσκονται στο επίκεντρο των ανησυχιών του Μπιλ Γκέιτς, ο οποίος εκφράζει έντονο προβληματισμό για την ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται η τεχνολογία και την ανεπαρκή προετοιμασία της διεθνούς κοινότητας για την αντιμετώπιση των συνεπειών της.

Αυτός είναι ο λόγος που ο θρύλος της τεχνολογίας επιδιώκει συνάντηση με τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ, με στόχο τη συζήτηση πάνω σε διεθνείς διασφαλίσεις έναντι της επικίνδυνης Τεχνητής Νοημοσύνης.

Σε νέο του κείμενο-παρέμβαση, ο Γκέιτς υπογραμμίζει ότι η «ταραχώδης εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης» έχει ήδη ξεκινήσει. Όπως σημειώνει, οι απειλές περιλαμβάνουν την εξαφάνιση θέσεων εργασίας, την αύξηση της απάτης και των deepfakes, τη μείωση των εμποδίων για κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, τη διευκόλυνση δημιουργίας νέων θανατηφόρων ασθενειών, τη δυνατότητα των κυβερνήσεων να λαμβάνουν φονικές αποφάσεις χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση και τη ριζική αλλαγή στον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά.

Τονίζει χαρακτηριστικά ότι:«Βρισκόμαστε στη διαδικασία να ξεπεράσουμε καθένα από αυτά τα ορόσημα».

Παράλληλα, ο Γκέιτς αποκαλύπτει ότι στον κλάδο της Τεχνητής Νοημοσύνης επικρατεί απροθυμία να μπει «φρένο». Όπως λέει, «Οι περισσότεροι με τους οποίους μιλάς θα πουν: Ναι, εντάξει, αν έκοβαν ρυθμούς όλοι οι άλλοι, ίσως να το έκανα κι εγώ».

Ο Γκέιτς υποστηρίζει πως η παρέμβαση των κυβερνήσεων θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο από αυτό το αδιέξοδο.

Ο ίδιος αναφέρει ότι θα υποστήριζε ένα αξιόπιστο σχέδιο για επιβράδυνση της ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης σε παγκόσμιο επίπεδο. Ωστόσο, εκτιμά πως κάτι τέτοιο δεν είναι πιθανό λόγω των ισχυρών γεωπολιτικών και οικονομικών δυνάμεων που εμπλέκονται.

Για τον λόγο αυτό, τονίζει την ανάγκη δράσης από τη διεθνή κοινότητα και προτείνει τρεις βασικές ιδέες:

Προτάσεις για την παγκόσμια διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης

Πρώτον, προτείνει τη δημιουργία νέων θεσμών τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Εξηγεί ότι κανένας υπάρχων οργανισμός δεν έχει σχεδιαστεί για μια τεχνολογία που επηρεάζει ταυτόχρονα την απασχόληση, την ασφάλεια, την υγεία, την ενέργεια και τις εκλογές.

Δεύτερον, ζητά τη σύσταση νέων εθνικών φορέων ικανών να καθορίζουν προτεραιότητες που διατρέχουν διαφορετικές υπηρεσίες, καθώς και τη δημιουργία ενός νέου διεθνούς οργανισμού, στα πρότυπα των μηχανισμών επιθεώρησης για τα πυρηνικά όπλα ή των κανονισμών αεροπλοΐας.

Τέλος, ο Γκέιτς αξιώνει τη διατήρηση θέσεων εργασίας αποκλειστικά για ανθρώπους. Ονομάζει αυτή την έννοια «Human Reserved» (Αποκλειστικά για Ανθρώπους): εργασίες που οι μηχανές μπορούν να εκτελέσουν, αλλά επιλέγουμε να διατηρήσουμε για τους ανθρώπους, όπως συμβαίνει με τα φυσικά καταφύγια που προστατεύονται για να αποτραπεί η υπερβολική απώλεια.