Σχεδόν μία γυναικοκτονία κάθε μήνα το 2026: Ο εφιάλτης της ενδοοικογενειακής βίας σε αριθμούς

«Δεν είναι αγάπη αν σε δέρνει… Δεν είναι αγάπη αν σε ταπεινώνει… Το όνομά της είναι κακοποίηση». Αυτά τα λόγια είχε γράψει, μεταξύ άλλων, η Νεκταρία στις 21 Ιουνίου 2024. Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, τον Φεβρουάριο, η ίδια εντοπίστηκε νεκρή στις σκάλες του σπιτιού, όπου διέμενε με τον σύντροφό της στον Κολωνό. Ο ιατροδικαστής είχε εντοπίσει πολλαπλά χτυπήματα σε βάρος του θύματος, πρόσφατα και παλιότερα, ενώ επιβεβαίωσε και το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε με την κίρρωση ήπατος. Ο 38χρονος κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος, και η 31χρονη έγινε το πρώτο θύμα γυναικοκτονίας στην Ελλάδα για το 2026.

Ακολούθησε η Ελευθερία Γιακουμάκη τον Απρίλιο, η οποία δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της, με μία σφαίρα στο κεφάλι. Τον Ιούνιο, στην Καλαμάτα, ένας 41χρονος ομολόγησε πως σκότωσε την 39χρονη σύζυγό του, τη Βασιλική. Τον ίδιο μήνα, στη Δράμα, η 45χρονη Αντιγόνη δολοφονήθηκε από τον 50χρονο Θωμά, πρώην σύζυγό της, μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Εκείνος, της επιτέθηκε με μανία, καταφέροντάς της επτά μαχαιριές, και αυτοκτόνησε. Τον Αύγουστο, στη Νέα Σμύρνη, 48χρονος πυροβόλησε και σκότωσε την 45χρονη πρώην σύντροφό του, και στη συνέχεια έβαλε τέλος στη ζωή του, ενώ μέσα σε λίγες ημέρες, 53χρονος ομολόγησε ότι σκότωσε την 44χρονη εν διαστάσει σύζυγό του, στον οικισμό Διαλαμπή Ροδόπης. «Την δολοφόνησα πάνω στα νεύρα μου» φέρεται πως είπε στους αστυνομικούς.

Σήμερα (21/09), μία 25χρονη εντοπίστηκε νεκρή στην Ηγουμενίτσα, σε κιόσκι ποδηλατόδρομου. Ο 27χρονος, με τον οποίο είχε χωρίσει πριν από ένα μήνα, βρισκόταν στην Αθήνα και ταξίδεψε στην περιοχή, φέροντας μαχαίρι. Αρχικά, προσπάθησε να αποπροσανατολίσει τις αρχές παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως θύμα. Ισχυρίστηκε πως ομάδα τεσσάρων κουκουλοφόρων τους επιτέθηκε για να τους ληστέψει. Μετά από πιέσεις των αστυνομικών, τελικά ομολόγησε τη δολοφονία, λέγοντας πως η 25χρονη του χρωστούσε χρήματα.

Από τις αρχές του έτους μέχρι και την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, σύμφωνα με το Κέντρο Διοτίμα, έχουν σημειωθεί 11 γυναικοκτονίες, που έχουν προκαλέσει την οργή μίας ολόκληρης χώρας. Μόνο τα τελευταία έξι χρόνια, από το 2020 έως σήμερα, έχουμε βρεθεί τουλάχιστον 100 φορές να αναρωτιόμαστε τα ίδια πράγματα. Γυναίκες πυροβολήθηκαν, μαχαιρώθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου. Τα ονόματά τους έγιναν για λίγο μεγάλοι τίτλοι στις ειδήσεις και ύστερα χάθηκαν μέσα στο επόμενο σκρολάρισμα.

Οι αριθμοί

Τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. δείχνουν ότι το 2024 και το 2025 ο αριθμός των γυναικοκτονιών σημείωσε εκ νέου άνοδο σε σχέση με τα επίπεδα των ετών πριν τη ραγδαία αύξηση του φαινομένου που αποτυπώθηκε τα έτη 2021 και 2022.

Παράλληλα, λόγω της μείωσης του συνολικού αριθμού γυναικών θυμάτων ανθρωποκτονίας – ανεξαρτήτως της σχέσης τους με τον δράστη -, το ποσοστό των γυναικοκτονιών σημειώνει αύξηση.

Το 2025 καταγράφηκαν 19 γυναικοκτονίες στην Ελλάδα με δράστη κάποιον άνδρα-μέλος της οικογένειας του θύματος. Οι γυναικοκτονίες στο πλαίσιο της ενδοοικογενειακής βίας κατέγραψαν το υψηλότερο ποσοστό σε σχέση με το σύνολο των ανθρωποκτονιών με θύματα γυναίκες (69,6%) των τελευταίων 16 ετών.

Τα στοιχεία, επίσης, της Γενικής Γραμματείας Ισότητας Και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι αποκαλυπτικά. Ο αριθμός των γυναικών που κατήγγειλαν ενδοοικογενειακή βία το 2024 στην αστυνομία παρουσιάζεται σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με εκείνον του 2023, καθώς καταγράφηκαν 18.640 γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής βίας (88,5% αύξηση σε σχέση με το 2023). Η ανοδική τάση του αριθμού των γυναικών που απευθύνονται στην αστυνομία για περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας συνεχίστηκε και το 2025 (αύξηση σχεδόν 3% σε σχέση με το 2024).

Σε σχέση με τον συνολικό αριθμό των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, οι γυναίκες αποτελούν σταθερά τα 3/4 των θυμάτων που προχωρούν σε καταγγελία στην αστυνομία. Το 2024 οι γυναίκες αποτέλεσαν το 73,3% των θυμάτων που προχώρησαν σε καταγγελία για άσκηση ενδοοικογενειακής βίας στην αστυνομία και οι άνδρες το 26,7%.

Στις περισσότερες περιπτώσεις το θύμα φαίνεται να διατηρούσε, είτε κατά την στιγμή τέλεσης του εγκλήματος είτε κατά το παρελθόν, συντροφική ή συζυγική σχέση με τον δράστη. Από τα στοιχεία της αστυνομίας για τη σχέση θύματος-δράστη προκύπτει ότι για ακόμα μια χρονιά τα υψηλότερα ποσοστά βίας καταγράφονται στις συντροφικές σχέσεις (ποσοστό 55,6%).

Στα στοιχεία αναφορικά με τη σχέση θύματος-δράστη, το φύλο του θύματος και του δράστη δεν μπορεί να διαχωριστεί, επομένως τα στοιχεία του Γραφήματος 3 αφορούν στο σύνολο των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας που καταγράφηκαν το 2025.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των δραστών αποτελούν οι σύζυγοι των θυμάτων (24,6%, 6.746). Οι μόνιμοι σύντροφοι των θυμάτων αποτελούν τους δράστες των εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας σε ποσοστό 12% (3.295), ενώ το ποσοστό των τέως συντρόφων παρουσιάζει αύξηση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη (12,4%, 3.406) και το ποσοστό των τέως συζύγων καταγράφεται σχετικά σταθερό 6,9% (1.883).

Η σύγκριση των ετών 2023-2025 καταδεικνύει μεταβολή στη σύνθεση των καταγεγραμμένων περιστατικών ως προς τη σχέση θύματος-δράστη. Στο παρακάτω γράφημα αποτυπώνεται αυτή η μεταβολή ως προς τα ποσοστά ανά σχέση θύματος-δράστη τα υπό εξέταση έτη (2024-2025).

Ο εφιάλτης της ενδοοικογενειακής βίας

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, το 2020 καταγράφηκαν 4.254 καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία. Ο αριθμός αυτός εκτινάχθηκε κατακόρυφα το 2024 φτάνοντας στις 22.080, ενώ το 2025 η αυξητική τάση συνεχίστηκε αγγίζοντας τις 22.869 καταγγελίες.

Η μεταβολή αυτή μεταφράζεται σε μία τεράστια αύξηση της τάξης του 437,59% μέσα σε μία πενταετία. Η τάση ανόδου παραμένει ανησυχητική και για το τρέχον έτος, καθώς από την αρχή του 2026 μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περισσότερες από 6.500 καταγγελίες.

Σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, οι καταγγελίες το 2026 εμφανίζονται μειωμένες κατά περίπου 12% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025.

Οι αρμόδιες Αρχές αποδίδουν τη μείωση αυτή, μεταξύ άλλων, στη λειτουργία των 63 εξειδικευμένων γραφείων αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά και στην ευρύτερη χρήση του panic button από γυναίκες που βρίσκονται σε κίνδυνο.

Μέσα στο 2025, 5.550 γυναίκες απέκτησαν πρόσβαση στην ψηφιακή εφαρμογή. Η ανάγκη παραμένει τεράστια. Μόνο για τους πρώτους πέντε μήνες του 2026, άλλες 1.492 γυναίκες έλαβαν το κουμπί πανικού.

Πενταπλασιάστηκαν οι γυναικοκτονίες μέσα σε πέντε χρόνια

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Αστυνομίας για ανθρωποκτονίες γυναικών από συζύγους, πρώην συζύγους ή μόνιμους συντρόφους, από το 2020 μέχρι και το 2025 έχουν σημειωθεί 77 γυναικοκτονίες.

Ειδικότερα, έχουν καταγραφεί τέσσερα περιστατικά το 2020, 15 το 2021, 13 το 2022, έξι το 2023 και 15 το 2024.

Όσον αφορά το 2025, η χρονιά είχε «κλείσει» με 19 γυναικοκτονίες.

Μία κάθε 10 λεπτά

Περισσότερες από 50.000 γυναίκες και κορίτσια δολοφονήθηκαν από συγγενικά τους πρόσωπα το 2024, δηλαδή μία κάθε δέκα λεπτά, σύμφωνα με νέα στοιχεία του ΟΗΕ. Ο διεθνής οργανισμός καταγγέλλει την απουσία «αληθινής προόδου» στην αντιμετώπιση των γυναικοκτονιών παγκοσμίως.

Την ίδια χρονιά, συνολικά 83.000 γυναίκες και κορίτσια έχασαν τη ζωή τους από ανθρωποκτονίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Από αυτές, το 60% δολοφονήθηκε από τον σύντροφό του ή άλλο μέλος της οικογένειας, σύμφωνα με κοινή έκθεση του ΟΗΕ Γυναίκες και του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος.

Η έκθεση δημοσιοποιήθηκε με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών και αποκαλύπτει πως καθημερινά 137 γυναίκες δολοφονούνται από άτομα του στενού τους περιβάλλοντος.

Η ανάλυση, που βασίστηκε σε στοιχεία από 117 χώρες, δείχνει μικρή μείωση σε σχέση με το 2023 (51.100 θύματα). Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει η έκθεση, η μεταβολή αυτή «δεν υποδεικνύει πραγματική μείωση», καθώς αποδίδεται στις διαφορετικές μεθόδους καταγραφής που εφαρμόζουν τα κράτη.

Οι υπηρεσίες του ΟΗΕ τονίζουν ότι οι αριθμοί «παραμένουν ουσιαστικά αμετάβλητοι, παρά τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί σε διεθνές επίπεδο». Το σπίτι εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο επικίνδυνο χώρο για τις γυναίκες και τα κορίτσια, χωρίς ενδείξεις ουσιαστικής βελτίωσης.

Παρά τις θεσμικές παρεμβάσεις και το αυστηρότερο νομικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, τα περιστατικά συνεχίζουν να καταγράφονται με ανησυχητική συχνότητα.

Ειδικοί επισημαίνουν ότι η αντιμετώπιση των γυναικοκτονιών δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην ποινική καταστολή. Η έγκαιρη παρέμβαση, η εκπαίδευση, η ενημέρωση, η ενίσχυση των δομών υποστήριξης και η προστασία των θυμάτων αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την πρόληψη νέων τραγωδιών.

Γιατί πίσω από κάθε στατιστική καταγραφή υπάρχει μια ανθρώπινη ζωή που χάθηκε βίαια και ένα κοινωνικό πρόβλημα που εξακολουθεί να ζητά απαντήσεις, την ώρα που ο όρος γυναικοκτονία παραμένει «ανύπαρκτος» θεσμικά.