در دنیای پرشتاب امروز، پدیدهای آرام و خزنده در بطن خانوادهها و مدارس در حال گسترش است: «بحران ناشنیدهماندن». شکاف نسلی، دیگر تنها یک تفاوت ساده در سلیقهها یا علایق نیست؛ بلکه به یک «بحران زبانی» و «گسستِ عاطفی» بدل شده است. نوجوانان و کودکانِ نسل جدید در فضایی زندگی میکنند که بهرغمِ بمباران اطلاعاتی، در بنیادیترین نیاز انسانی خود، یعنی «شنیده شدنِ عمیق»، احساس فقر میکنند.
