شوقی افندی در ۲۵سالگی و پس از درگذشت عبدالبهاء، با عنوان «ولی امرالله» در رأس جامعه بهائی قرار گرفت و حدود ۳۶ سال این جایگاه را حفظ کرد؛ اما مرگ او در سال ۱۹۵۷ میلادی، بدون داشتن فرزند، مسیر رهبری بهائیت را وارد مرحلهای تازه کرد. اختلاف بر سر جانشینی و سپس تشکیل «بیتالعدل اعظم» در سال ۱۹۶۳، ساختار رهبری این جریان را از یک رهبر فردی به نهادی شورایی تغییر داد؛ ساختاری که امروز اداره جامعه جهانی بهائی را بر عهده دارد.
