استقرار ناوهای هواپیمابر و نیروهای اضافی آمریکا در پیرامون ایران را نمی‌توان صرفاً اقدامی برای افزایش توان رزمی یا نمایش قدرت نظامی دانست. این تحرکات در بستری معنا پیدا می‌کنند که در آن دیپلماسی، بازدارندگی، اجبار راهبردی و مدیریت خطر جنگ، هم‌زمان به ابزارهای رقابت میان تهران و واشنگتن تبدیل شده‌اند.
