Негалоснае правіла — не размаўляць пра рэпрэсіі. Як я жыву ў лягеры ўцекачоў

У мяне не атрымліваецца паўнавартасна радавацца дапамозе, якую мы тут усе атрымліваем, бо разам з радасьцю заўжды ўзьнікае злосьць — я ніколі не забываю, чаму гэтая дапамога нам увогуле спатрэбілася.