Ευχές

Πάει ο παλιός ο χρόνος κι οι ευχές μου για το Νέο Ετος είναι θερμές κι ολόψυχες. Ισως θα προτιμούσα να είναι και λίγο περισσότερο αισιόδοξες αλλά δεν μου αρέσει να παραπλανώ τους φίλους αναγνώστες.

Ο ορίζοντας έχει σκοτεινιάσει.

Και πρώτα ο διεθνής. Ο παράγων Τραμπ μαζί με τον κίνδυνο Πούτιν συνιστούν ένα ανεξάντλητο και διαρκές ξεχαρβάλωμα της διεθνούς σταθερότητας.

Δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις, όσοι έχουν μάτια βλέπουν. Οι ΗΠΑ της θητείας Τραμπ θα κερδίσουν το αμφιλεγόμενο προνόμιο ότι προσπάθησαν να ξαναβάλουν τη Ρωσία σε έναν ανύπαρκτο θρόνο.

Διότι στόχος των ΗΠΑ του Τραμπ αποδείχτηκε τελικά ότι δεν ήταν η Μόσχα ή έστω η Αγκυρα αλλά η Ευρώπη. Αιφνίδια. Και χωρίς πραγματικά λογική βάση.

Εκτός ίσως από τη βάσιμη υποψία ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ευρωπαίων δεν γουστάρει τις μεγαλοστομίες, τις μεθόδους και την αισθητική ενός ασυνάρτητου προέδρου.

Μέσα σε αυτήν την αναταραχή που δεν θα κοπάσει σύντομα κι εύκολα, η χώρα μας είναι μια όαση σταθερότητας και κανονικότητας. Κάτι σαν ευχάριστο διάλειμμα στη γενική φασαρία.

Κι ας πασχίζουν αρκετοί να σφυρίξουν τη λήξη του διαλείμματος.

Γιατί; Δεν έχω κάποια γενική εξήγηση διότι αντιλαμβάνομαι ότι είναι άτομα ποικίλων προελεύσεων και επιδιώξεων.

Υποψιάζομαι όμως ότι συγκροτούν το αλλοπρόσαλλο άθροισμα όσων δεν βολεύονται σε μια κοινωνία που προσπαθεί να γίνει καλύτερη χωρίς να τους περιλαμβάνει απαραίτητα στα σχέδιά της.

Δεν τους χωράει η φωτογραφία.

Προ ημερών απολογήθηκε ένας από τους πρώην προατατευόμενους μάρτυρες της Νοβάρτις.

Ξέρετε τι είπε στο δικαστήριο; Πως όσα είχε καταθέσει κατά των δέκα πολιτικών που διώχθηκαν αδίκως δεν τα γνώριζε εγκύρως αλλά «τα είχε ακούσει».

Τον πιστεύω. Διότι όλη η Ελλάδα τελικά είναι δυστυχώς κάτι που άκουσε κάποιος που κάποιος του είχε πει και που αυτός κάπου το είχε ακούσει. Τι προκοπή να περιμένεις από ωτακουστές;

Το ζήτημα είναι αν η χώρα μπορεί να προχωρήσει χωρίς τέτοιους τύπους. Και δεν έχω εύκολη απάντηση.

Θεωρώ όμως ότι αυτό είναι το ζητούμενο για τη νέα χρονιά. Να προχωρήσει η χώρα.

Διατηρώντας ταυτοχρόνως τα χαρακτηριστικά μιας ήπιας κοινωνίας στην οποία θέλεις να ζεις και να μεγαλώνεις τα παιδιά και τα εγγόνια σου.

Και μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας στην οποία οι διάφοροι απατεώνες και δημαγωγοί δεν έχουν ποτέ κατορθώσει να αντιτάξουν ένα καλύτερο και υγιέστερο καθεστώς.

Χρόνια πολλά και πάλι. Με υγεία και οικογενειακή ευτυχία.

Δεν θα το βάλουμε κάτω και στο τέλος κερδίζουν οι καλοί.