Τον παραδεχόμουν τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο; Τον έβρισκα μαχητικό, της πιάτσας, ικανό προσέτι να ανταποκριθεί στα καθήκοντα που του ανατίθονταν. Του αναγνώριζα επίσης μια γνησιότητα, επρόκειτο για αυτόφωτη φυσιογνωμία. Ήταν, από την άλλη, ο κατεξοχήν εκπρόσωπος του πιο μπρούτου λαϊκισμού. Κολάκευε με κάθε τρόπο το κοινό του, αξιοποιούσε το επικοινωνιακό του χάρισμα εναντίον των αντιπάλων του ενίοτε με χτυπήματα κάτω από τη μέση.
