Δεν υπάρχει "χείμαρρος φονιάς" και "φύση που εκδικείται". Υπάρχει νερό της βροχής που κάπου πρέπει να πάει. Δεν έγιναν οι δρόμοι χείμαρροι. Οι χείμαρροι έγιναν δρόμοι, και, όταν βρέχει, η φύση αποκαθιστά τη δική της χωροταξία. Αν το νερό είναι λίγο, κάπως το κουμαντάρουμε. Αν είναι πολύ, μας πήρε και μας σήκωσε. Κι αν είναι πάρα πολύ, ζητείται Νώε. Γράφει ο
Θάνος Τζήμερος.
