Υπαινιγμοί
Για την κυβέρνηση, το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι περασμένα – ξεχασμένα. Για ένα μεγάλο μέρος των πολιτών, είναι κάτι που δεν αφορά την καθημερινότητά τους, άρα δεν επηρεάζει και την ψήφο τους. Για τον πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι μια υπόθεση που η βασική της δικογραφία έπρεπε να μπει στο αρχείο και τα υπόλοιπα δεν άξιζε να απασχολήσουν παρά ένα Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Να όμως που βρίσκεται ένας εισαγγελέας ο οποίος αποφασίζει να ασχοληθεί με την ουσία του ζητήματος, μελετά σχολαστικά τη δικογραφία και κάνει μια αγόρευση που ξεφεύγει από το καθαρά επαγγελματικό του πλαίσιο και αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της δημοκρατίας.
Το πιο αποκαλυπτικό σημείο της αγόρευσης του Δημήτρη Παυλίδη δεν ήταν η πρότασή του να κηρυχθούν ένοχοι και οι 4 κατηγορούμενοι για το σκάνδαλο Predator: όλοι γνωρίζουν ότι οι ευθύνες δεν εξαντλούνται εδώ, ότι το σκάνδαλο είναι ευρύτερο και ότι, εκτός από την ποινική, έχει και μια ουσιαστική πολιτική πλευρά. Γι’ αυτό ακριβώς ο εισαγγελέας είπε ότι η υπόθεση αυτή, λόγω της βαρύτητάς της και του όγκου του αποδεικτικού υλικού, δεν θα έπρεπε να εκδικάζεται σε μονομελές δικαστήριο. «Αν οι πράξεις είχαν τελεστεί λίγο αργότερα, δεν θα ήμασταν εδώ…», μονολόγησε.
Αυτός ήταν ο ένας υπαινιγμός του. Ο άλλος ήταν η αναφορά του στο γεγονός ότι από τα 87 επιβεβαιωμένα θύματα επιμολύνσεων από το Predator, το 1/3 παρακολουθούνταν και από την ΕΥΠ. Στην ανακοίνωση που είχε εκδώσει στις 30/7/2024, η τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη τόνιζε πως «συνάγεται αναντίλεκτα ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως εμπλοκή με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο λογισμικό κρατικής υπηρεσίας και δη της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), της Αντιτρομοκρατικής (ΔΑΕΕΒ) και γενικότερα της ΕΛ.ΑΣ. (Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη) ή οποιουδήποτε κρατικού λειτουργού». Ο Παυλίδης δεν θεωρεί ότι το συμπέρασμα αυτό είναι και τόσο «αναντίλεκτο». Η συσχέτιση των στόχων της ΕΥΠ μ’ εκείνους του Predator, είπε, είναι μια σύμπτωση που έχει τη σημασία της…
Ελλείψει πολιτικής βούλησης να διερευνηθεί αυτή η «σύμπτωση», εναπόκειται σε κάθε πολίτη να σκεφτεί τι εννοεί ο εισαγγελέας. Για το ίδιο το λογισμικό, πάντως, δεν υπάρχουν περιθώρια αμφιβολιών: «είναι παράνομο», «παραβιάζει βάναυσα προσωπικά δεδομένα», «αποτελεί απειλή για τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος γιατί δίνει εξουσίες σε άτομα που δεν θα έπρεπε να τις έχουν» και «τυχόν χρήση του από υπηρεσίες θα πρέπει να αποτελέσει σημείο αφύπνισης».
Ο Δημήτρης Παυλίδης άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να διαταχθεί νέος κύκλος ερευνών για την υπόθεση αυτή, κι ας έχει τεθεί στο αρχείο. Συνέχεια, από την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη αυτή τη φορά, αναμένεται και για το αίτημα του Νίκου Ανδρουλάκη να ενημερωθεί τεκμηριωμένα για τους λόγους της παρακολούθησής του. Εδώ, τουλάχιστον, υπαινιγμοί δεν μπορεί να μένουν στον αέρα.