Τη μέρα που «κράσαρε» το 100 – Υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας στο σύστημα;
Το βράδυ της 30ής Ιανουαρίου, λίγο πριν από τις 20.00, έγινε κάτι πρωτόγνωρο. Επεσε το 100! Οι περισσότεροι βέβαια δεν θα το καταλαβαίναμε αν δεν βλέπαμε την ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που προκάλεσε εκατοντάδες σχόλια, αλλά και εύλογες απορίες.
Η σύντομη ανάρτηση ανέφερε πρόβλημα στο τηλεφωνικό κέντρο και καλούσε τους πολίτες αντί του 100 να χρησιμοποιήσουν τον ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης 112, που είναι επίσης διαθέσιμος δωρεάν 24/7 σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση από σταθερά ή κινητά, ακόμη και χωρίς κάρτα SIM… Πόσοι όμως από εκείνους που θα έκαναν χρήση του 100 εκείνα τα λεπτά θα μπορούσαν να είχαν δει την ανακοίνωση ώστε να μην περιμένουν μάταια ανταπόκριση στον γνωστό αριθμό;
Το πρόβλημα στο τηλεφωνικό κέντρο κράτησε περίπου 20 λεπτά και αποδόθηκε σε τεχνική βλάβη. Θα σκεφτεί κανείς ότι δεν έγινε και τίποτα σημαντικό γιατί η διάρκεια της βλάβης ήταν μικρή. Πόσοι να καλούσαν σε λιγότερο από μισή ώρα τον γνωστό αριθμό που θεωρείται ένας από τους πιο χρήσιμους και αξιόπιστους από το 1959 που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά όταν συστάθηκε το «Τμήμα Ασυρματοφόρων Οχημάτων Αμεσης Δράσης»;
Καθημερινά χιλιάδες κλήσεις
Εκατοντάδες, είναι απάντηση στο πόσοι θα καλούσαν στα λεπτά που έπεσε το τηλεφωνικό κέντρο. Σε μία τυπική βάρδια εκείνη την ώρα εργάζονται 14 με 16 ειδικά εκπαιδευμένοι για αυτό το πόστο αστυνομικοί ως τηλεφωνητές/υποδοχείς των πληροφοριών που μπορεί να είναι από εξαιρετικά σοβαρές μέχρι γελοίες. Εκεί καλούν άνθρωποι για να σώσουν τη δική τους ζωή ή κάποιου άλλου, αλλά και συμπολίτες μας που έχουν απορία ποια Κυριακή είναι ανοιχτά τα μαγαζιά ή πότε αλλάζει η ώρα… Ακούγεται εντελώς αντιφατικό, αλλά είναι πραγματικότητα.
Στις τρεις οκτάωρες βάρδιες το τηλεφωνικό κέντρο δέχεται κατά μέσο όρο 7.000 κλήσεις, που ανά περιπτώσεις ξεπερνούν και τις 10.000 (για την ιστορία το ρεκόρ κλήσεων στο 100 έχει καταγραφεί στις 23.3.20 (πανδημία), όταν οι κλήσεις έφτασαν περίπου τις 24.000)!
Υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας στο σύστημα;
Το ερώτημα είναι εύλογο, η απάντηση προφανής. Αν υπήρχε, ακόμα και στην περίπτωση του τεχνικού προβλήματος δεν θα «έπεφτε» το τηλεφωνικό κέντρο και δεν θα χρειαζόταν η παραπομπή στο 112, που θα χρησιμοποιήσουν οι «τυχεροί» που παρακολουθούν τα social media και θα θυμηθούν την ανάρτηση την ώρα της ανάγκης. Βέβαια, το ότι έγινε παραπομπή στον άλλο πολυσυζητημένο αριθμό θεωρείται εναλλακτική λύση, οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά…
Σε δεύτερο χρόνο, η Ελληνική Αστυνομία από τη μεριά της για να προλάβει τον ντόρο και τα δημοσιεύματα που ακολούθησαν της βλάβης εξέδωσε – την επόμενη μέρα – νέα ανακοίνωση, στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων: «Χθες, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, παρουσιάστηκε τεχνική δυσλειτουργία στην τηλεφωνική γραμμή έκτακτης ανάγκης «100» της Διεύθυνσης Άμεσης Δράσης Αττικής.
Από το πρώτο λεπτό ενεργοποιήθηκαν τα προβλεπόμενα επιχειρησιακά πρωτόκολλα, ενημερώθηκαν άμεσα οι πολίτες και οι κλήσεις εξυπηρετούνταν κανονικά μέσω του “112”, με το οποίο η υπηρεσία βρισκόταν σε συνεχή και απρόσκοπτη διασύνδεση. Παράλληλα, το σύστημα άμεσης ειδοποίησης (panic button) λειτουργούσε κανονικά.
Σε κανένα στάδιο δεν διακόπηκε η επιχειρησιακή δυνατότητα ανταπόκρισης ούτε στερήθηκαν οι πολίτες τη συνδρομή της Ελληνικής Αστυνομίας. Η βλάβη αποκαταστάθηκε άμεσα, μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Συνεπώς, ισχυρισμοί περί “αλαλούμ”, “απουσίας τεχνικού” ή “κατάρρευσης της υπηρεσίας” δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δημιουργώντας αδικαιολόγητη ανησυχία στους πολίτες.
Η Ελληνική Αστυνομία συνεχίζει να επιχειρεί 24 ώρες το 24ωρο, με αναβαθμισμένες και σύγχρονες υποδομές, εξασφαλίζοντας σε κάθε συνθήκη την άμεση ανταπόκριση και την προστασία των πολιτών».
Δυσπιστία και αίσθημα ανασφάλειας
Δημιουργήθηκε τόσο μεγάλο πρόβλημα με τη μη λειτουργία του τηλεφωνικού κέντρου της Αμεσης Δράσης για ένα εικοσάλεπτο; Οχι, είναι η πρώτη μονολεκτική απάντηση που θα πάρει κανείς από την Αστυνομία. Βέβαια, δεν ξέρουμε και δεν θα μάθουμε ποτέ αν εκείνα τα λεπτά κάποιος από τους εκατοντάδες που θα κάλεσαν το είχε άμεση και σημαντική ανάγκη και το βρήκε νεκρό.
Εδώ είναι που μπαίνουν ερωτήματα σχετικά με τα συστήματα ασφαλείας και τις δικλίδες που υπάρχουν ή δεν υπάρχουν σε τόσο νευραλγικά κομμάτια των υπηρεσιών της πολιτείας προς τον πολίτη.
Τέτοιου είδους περιστατικά, όπως και η πρόσφατη εξαιρετικά επικίνδυνη κατάρρευση των συστημάτων ελέγχου του εθνικού εναέριου χώρου, οι αυξανόμενες κυβερνοεπιθέσεις, η πτώση του gov.gr, του συστήματος έκδοσης νέου τύπου ταυτοτήτων κ.λπ. εντείνουν το αίσθημα ανασφάλειας και δυσπιστίας, όσο και αν τα προσπερνάμε γρήγορα.
Εκτός από θεμελιώδης θεσμούς που φαίνεται ότι έχουν «πληγωθεί» στη συνείδησή του κόσμου, όπως δείχνουν όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, μόνο αρνητικές θα ήταν οι συνέπειες στην ψυχολογία και τη συμπεριφορά του πολίτη αυτής της χώρας η απαξίωση και η μη εμπιστοσύνη σε νευραλγικές υπηρεσίες της, τις οποίες μέχρι σήμερα θεωρεί χρήσιμες, αξιόπιστες και τις εμπιστεύεται χωρίς δεύτερη σκέψη.