Διπλή αλλαγή προγράμματος στο Αμπου Ντάμπι και μία τουρκική γκάφα
Μύλος έγινε στην Αγκυρα με ένα διπλωματικό αλαλούμ γύρω από την ακύρωση της επίσκεψης του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Αμπου Ντάμπι, επικαλούμενος ιατρικό θέμα του ηγέτη των Εμιράτων. Ειδικότερα, το επικοινωνιακό επιτελείο του Ερντογάν έσπευσε να ανεβάσει την Κυριακή το βράδυ στο Twitter μια ανακοίνωση βγαλμένη από ιατρικό ανακοινωθέν, υποστηρίζοντας πως ο ισχυρός άνδρας των Εμιράτων, Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ, αντιμετωπίζει «πρόβλημα υγείας». Μάλιστα, ενημέρωσαν πως ο Ερντογάν, ως καλός φίλος, του τηλεφώνησε για να του ευχηθεί περαστικά. Και ξαφνικά… σιωπή. Το tweet κατέβηκε με συνοπτικές διαδικασίες, ενώ, εκτός από τον λογαριασμό της τουρκικής προεδρίας, και το κρατικό TRT έτρεχε και δεν έφτανε να μαζέψει τα περί «ασθένειας» από τα τηλεγραφήματά του. Υστερα από αυτά τα περίεργα, ήρθε ένα δεύτερο, διορθωτικό tweet αργά τη νύχτα, που μιλούσε ξερά για «αναβολή σε μεταγενέστερη ημερομηνία», χωρίς καμία αναφορά περί ασθένειας. Στο μεταξύ, όμως, ανακοινώθηκε η αναβολή της αυριανής επίσκεψης και του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Αμπου Ντάμπι για τη δική του προγραμματισμένη συνάντηση με τον σεΐχη. Το Μέγαρο Μαξίμου απέφυγε να κάνει το ίδιο λάθος και η ανακοίνωση ήταν λιτή, χωρίς αναφορές σε ασθένειες ή άλλους λόγους αναβολής. Ευτυχώς δηλαδή (όπως θα καταλάβετε από τα παρακάτω).
Παρεξηγήσεις και ερμηνείες
Το παρασκήνιο της γκάφας από το Ακ Σαράι έγινε πιο πιπεράτο, όταν τα τουρκικά ΜΜΕ άρχισαν να σκαλίζουν τι έκανε ο «άρρωστος» Μπιν Ζαγέντ μόλις λίγες ώρες πριν το γραφείο Ερντογάν αναφερθεί στην «ασθένειά» του. Και δημοσίευσαν φωτογραφίες από το Σάββατο που δείχνουν τον σεΐχη χαμογελαστό και ευδιάθετο, να τα λέει με τον εμίρη του Κατάρ, ενώ καμία σχετική ανακοίνωση δεν υπήρξε στο επίσημο πρακτορείο. Αρχισαν λοιπόν τα σενάρια περί «διπλωματικής ασθένειας» και ότι ίσως ο Ερντογάν να «έφαγε πόρτα». Από ό,τι φαίνεται δεν ισχύουν αυτά, βέβαια, αλλά η αστοχία των επικοινωνιολόγων της τουρκικής προεδρίας (να ανακοινώσουν την ασθένεια άλλου ηγέτη) είναι δεδομένη.
Ραντεβού στην Ευελπίδων
Την υπέβαλε, τελικά, τη μήνυση που είχε προαναγγείλει κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου ο Αδωνις Γεωργιάδης χθες, δηλώνοντας πώς αφορά «κυρίως για όσα έχει δηλώσει εναντίον μου για τη Βιολάντα, που τα θεωρώ ακραίως συκοφαντικά». Δεν απέφυγε, βέβαια, ένα «καρφί» για το γνωστό σίριαλ με τη δική της μήνυση και τη «robe de chambre». «Εγώ, όπως βλέπετε, μηνύσεις καταθέτω κατά τη διάρκεια της μέρας και φορώντας κοστούμι» είπε, τονίζοντας επίσης ότι «δεν θα επιτρέψω στην κυρία να ποινικοποιήσει τη ζωή του τόπου και γι’ αυτό και δεν έχω καταθέσει μήνυση για όσα έχουν λεχθεί στη Βουλή. Οσα λέγονται στη Βουλή, μένουν στη Βουλή».
Ανοιξε μέτωπο και με τους δικηγόρους
Ενα άλλο μέτωπο που έχει ανοίξει και θα έχει και συνέχεια είναι αυτό μεταξύ των δικηγόρων και του Θάνου Πλεύρη, με φόντο το τραγικό ναυάγιο της Χίου, τις δηλώσεις δικηγόρων και ΜΚΟ αλλά και κάποιες υποθέσεις ανάκλησης ασύλων σε πρόσφυγες με διαδικασίες που θα καταλήξουν στα δικαστήρια. Η σπίθα άναψε, πάντως, όταν το ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, σε ψήφισμά του καταδίκασε απερίφραστα δηλώσεις του υπουργού, κατηγορώντας τον για ευθεία «στοχοποίηση» του δικηγόρου που ανέλαβε την υπεράσπιση του φερόμενου ως διακινητή, τον οποίο χαρακτήρισε εργαζόμενο σε ΜΚΟ (ενώ δεν είναι) υπενθυμίζοντας ότι ο συνήγορος δεν ταυτίζεται με τον εντολέα του και πως τέτοιες δηλώσεις από χείλη αξιωματούχων «παραβιάζουν το τεκμήριο αθωότητας» και υπονομεύουν τον θεσμικό ρόλο του υπερασπιστή. Ο Πλεύρης, βέβαια, πέρασε στην αντεπίθεση, κατηγορώντας το ΔΣ του ΔΣΑ για επιλεκτική ευαισθησία και πολιτικά παιχνίδια, χρεώνοντάς του ότι υπερασπίζεται τους πάντες – μετανάστες, διακινητές και δικηγόρους – εκτός από τους λιμενικούς. «Εκεί τεκμήριο αθωότητας το ΔΣ του ΔΣΑ δεν βρήκε ή μήπως αυτό θα ενοχλούσε μειοψηφίες του ΔΣ;» διερωτήθηκε.
Το «ζύγισμα» του Ντε Γκρες
Μαθαίνω ότι δημοσκοπικές εταιρείες μετράνε τον Παύλο Ντε Γκρες, αλλά, προσέξτε τη λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά: οι μετρήσεις δεν περιορίζονται στο σενάριο ίδρυσης ενός «βασιλικού» κόμματος. Ο πληροφοριοδότης μου λέει ότι το ερώτημα τίθεται πλέον σε ευρύτερη βάση. Τον μετράνε ως εν δυνάμει πολιτικό παίκτη, ως πρόσωπο που θα μπορούσε να εμπλακεί στα κοινά με διάφορους τρόπους. Δηλαδή και ως υποψήφιος σε κάποιο ψηφοδέλτιο, χωρίς να ηγείται ο ίδιος. Οι πρόσφατες τηλεοπτικές του εξομολογήσεις περί επιθυμίας να φανεί «χρήσιμος» στην πολιτική, φαίνεται πως ενέπνευσε ιδέες σε κάποια επιτελεία, σε συνδυασμό, βέβαια, με το φλερτ προς τη Διασπορά και τους συντηρητικούς κύκλους.