Διαβάζω φανατικά όλους τους Ιρανούς της διασποράς, ωραίους ανθρώπους, διανοούμενους, που μιλάνε στα μέσα. Ακόμα κι εκείνοι που είναι επιφυλακτικοί με τη συνέχιση των βομβαρδισμών, που αγωνιούν για τους δικούς τους που έχουν μείνει πίσω, που δεν πιστεύουν ότι το καθεστώς θα πέσει μόνο με τους βομβαρδισμούς, ακόμα κι αυτοί, δεν δείχνουν να έχουν λυπηθεί ιδιαίτερα με τη δολοφονία του Χομενεΐ. Καθόλου μάλιστα. Γράφει ο
Μανόλης Καψής.
