Κατά τη δεκαετία του ‘70, ίσως μέχρι τα τέλη των ‘80s, ταξίδι με υπεραστικό λεωφορείο σήμαινε περιπέτεια. Ενίοτε και πανηγύρι. Το οδικό δίκτυο της Ελλάδας ήταν παλιό και κακοσυντηρημένο. Στις Εθνικές, ανάμεσα στα αντίθετα ρεύματα, δεν υπήρχαν διαζώματα, μονάχα -στην καλύτερη περίπτωση- κάτι σπιθαμιαία κολωνάκια, εξ ου και οι μετωπικές συγκρούσεις καθημερινά, ο "φόρος στον Μολώχ της ασφάλτου" κατά την κοινότοπη δημοσιογραφική διατύπωση.
