Τέλος

Κι όμως, ο Αδωνις είχε προειδοποιήσει εγκαίρως για τους «κομισάριους» και τους «δερβέναγες», που «θέλουν να μας πουν τι θα κάνουμε στη χώρα μας». Πριν από δύο χρόνια, τον Μάρτιο του 2024, είχε καταγγείλει τη Λάουρα Κοβέσι, χαρακτηρίζοντάς το αίτημά της να αρθεί η ασυλία βουλευτών για την υπόθεση των Τεμπών «παντελώς απαράδεκτο» και «πέραν παντός ορίου θεσμικού ρόλου που έχει». Ο υπουργός Υγείας είχε εκφράσει την ελπίδα να τιμωρηθεί η ευρωπαία εισαγγελέας από τους θεσμούς των Βρυξελλών, προσθέτοντας ότι «αν υπάρχει διαδικασία, πρέπει ακόμη και να αμφισβητήσουμε τη θέση της». Ο Πρωθυπουργός δεν τον άκουσε, και να πού φτάσαμε σήμερα.

Αυτούς τους τύπους από τις χώρες του πρώην σοβιετικού συνασπισμού πρέπει να τους σταματάς όσο είναι νωρίς, γιατί μετά παίρνουν θάρρος και αφήνουν ελεύθερη την εκδικητικότητά τους απέναντι σ’ εμάς, που δεν σκύψαμε ποτέ το κεφάλι στον κατακτητή. Ο Αδωνις, πάντως, έκανε ό,τι μπορούσε. Τον περασμένο Ιούλιο επανέλαβε τις επιθέσεις του κατά της Κοβέσι, ξεκαθαρίζοντας ότι ο μόνος που μπορεί να αποφασίσει αν πρέπει να ελεγχθούν ο Βορίδης και ο Αυγενάκης είναι η Βουλή, όπου έχει την πλειοψηφία η ΝΔ. «Τι αποφάσισε η Νέα Δημοκρατία; Οτι δεν θέλει να ελεγχθούν. Τέλος». Τέλος κυρία μου, μην επιμένετε, κατανοήστε επιτέλους πώς λειτουργεί η δημοκρατία.

Αλλά εκείνη επέμεινε, προφανώς από εμπάθεια ή από κόμπλεξ. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι δεν ενημέρωσε εγκαίρως την ελληνική κυβέρνηση για τις νέες δικογραφίες. Αυτή τη φορά ο υπουργός άλλαξε ρόλους με τον Πρωθυπουργό. Μπορεί να χαρακτήρισε «περίεργη και απαράδεκτη» την πρακτική της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, μιλώντας για «ευθεία πολιτική παρέμβαση στη χώρα», βρήκε όμως και ελαφρυντικά. «Ο θεσμός είναι νέος», είπε o Αδωνις, «και ίσως δεν έχει βρει ακόμη τα πατήματά του». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αντιθέτως, άστραψε και βρόντηξε. «Ζητώ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά την άρση της ασυλίας των βουλευτών, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις. Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ».

Θα μπορούσε να προσθέσει «or else», αλλά γύρευε τώρα αν η Ρουμάνα μιλάει αγγλικά.

Ωστε τελικά η άσκηση διώξεων είναι εντός του ορίου θεσμικού ρόλου της εισαγγελέα; Και το βασικό μας πρόβλημα, που κάνει τον υπουργό να χαρακτηρίζει τη στάση της Κοβέσι «περίεργη», είναι τώρα ότι ανοίγει συνεχώς νέες υποθέσεις ή ότι καθυστερεί να κλείνει τις υποθέσεις που ανοίγει;

Σε κάθε περίπτωση, μετά τη χθεσινή καταλυτική παρέμβαση του Πρωθυπουργού για το ασυμβίβαστο μεταξύ βουλευτή και υπουργού, μπαίνει οριστικά ΤΕΛΟΣ στο ζήτημα της διαφθοράς. Η Κοβέσι μπορεί να κατευθύνει το μίσος της σε κάποια άλλη χώρα. Ο διάδοχός της, που είναι Γερμανός, είναι βέβαιο ότι θα διδαχθεί από τα λάθη της, θα βρει τα πατήματά του και θα μας αφήσει ήσυχους.