Τι νόημα έχει άραγε να ασχοληθεί κανείς διεξοδικά με τις ευθύνες για τις κοροϊδίες της διαπραγμάτευσης και την κακή συμφωνία -για την Ελλάδα- σε σχέση με το προσφυγικό; Άλλωστε, τα πράγματα είναι πλέον τόσο αυτονόητα που μόνο κάποιος τυφλωμένος κομματικά ή από ταξικό μίσος, δεν μπορεί να τα κατανοήσει. Δυστυχώς συνήθως η βλακεία είναι ανίκητη...
