Από τις αρχές των '80ς, απ' τον καιρό του θρυλικού αστυνομικού διευθυντή Αττικής, Νίκωνος Αρκουδέα -"αυτός δεν είναι άνθρωπος, αυτός είναι ιδέα!"- κι ακόμα ίσως ενωρίτερα, τα Εξάρχεια αποτελούσαν μόνιμο πονοκέφαλο για όποιον αναλάμβανε τη δημόσια τάξη, όποιο κόμμα και να βρισκόταν στα πράγματα. Η στρατηγική θέση της συνοικίας, η γειτνίασή της με το Πολυτεχνείο, την ΑΣΟΕΕ, την Νομική Σχολή και το Χημείο, την καθιστούσαν λίκνο -άντρο αν προτιμάτε- κάθε ελευθεριακού και ανατρεπτικού κινήματος.
