میراث سیاسی فروهر
داریوش فروهر از سنت سیاسی لیبرال نمیآمد. اتفاقا کاملا برعکس خاستگاه داریوش فروهر سنت ملیگرایی رادیکالی بود که دولت مقتدر را بر دموکراسی تقدم میبخشید و آن را برای بنای دولت-ملت ضروری میدانست. همان سنتی که در خلال جنگ اول در برلین با تجمیع روشنفکران سرخورده از تجربه مشروطه در چارچوب نشریه کاوه شکل گرفته و در طول ۲ دهه نخست سده کنونی خورشیدی پروژه خود را عملیاتی ساخته بود.