اسلام رشد اقتصادی را با توزیع پیش از تولید شروع می کند نه با تولید؛ تا همه کسانی که اراده فعالیت اقتصادی دارند به طور یکسان از منابع بهرمند شوند. همچنین بعد از تولید، توزیع را مبتنی بر «کار و نیاز» می داند، هر فعال اقتصادی به تناسب کار خود بهره می برد و کسی که توان کار ندارد، به تناسب نیازش باید از طرف توانمندان حمایت شود.
