هرچند بازگرداندن روزهای سخت از دست رفته و جبران ستمها امکان پذیر نبود اما روان شاد مهندس امیر انتظام اهل انتقام و سرزنش نبود. او نمایندهی دیدگاهی بود که نجات کشورش را در گسترش فرهنگ گذشت، نوعدوستی، آزادیخواهی و مبارزه با تنفر میدانست و با حفظ همین روحیه نه تنها دانشجویان نادم و پشیمانی را که برایش پرونده سازی کرده بودند بخشید بلکه در آخرین روزهای حیات قاضی پروندهاش، بزرگوارانه به عیادت او رفت و اعلام کرد که از او کینهای به دل ندارد
