سعید حجاریان که به عنوان تئوریسین اصلاحات شناخته می‌شود، این روز‌ها به هجوگویی در دنیای سیاست رسیده است. تکه‌پراکنی‌های مبتذل او پیرامون انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۴۰۰، پس از رسوایی نفوذ خانوادگی در واردات گندم باعث شده تا انتقاداتی متوجه او شود. اظهارات اخیر دیگر نه نقد است و نه اعتراض و نه تئوری‌پردازی؛ فقط به استهزا گرفتن و لودگی مبتذل با نهاد‌های دموکراسی در کشور است. این البته بی‌دلیل نیست؛ حجاریان و جریان مطلوب و متبوعش اوضاع نامساعدی را می‌گذرانند و وقتی تئوری‌ها به گل نشسته‌اند و در عین حال نمی‌خواهید اشتباه خود را بپذیرید، لاجرم زبان تمسخر و بدوبیراه گویی به زمین و زمان باز می‌شود.
