اصلانی عمری دراز در مرزهای هجرت و غربت با یاد وطن زیست. از سویی در وطن بسیار شنیده میشد و از سوی دیگر بیآنکه در ایران باشد، بسیاری از ما را به یاد کوچهها و پسکوچههایی انداخت که شاید کیلومتری از آنها فاصله نداشته باشیم، اما مدتهاست به آنها سر نزدهایم
